Οι εξεγέρσεις του παρελθόντος πυξίδα για τις επαναστάσεις του μέλλοντος, Κάλεσμα-Πορεία για 17 Νοέμβρη

Φέτος συμπληρώνονται 44 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μια λαϊκή, αντικαθεστωτική εξέγερση, η οποία ήρθε να αποτυπώσει στη συλλογική μνήμη τους αγώνες των φοιτητών σε πρώτη φάση και τη σύνδεσή τους μετέπειτα με τα καταπιεζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, για την ανατροπή του αυταρχικού καθεστώτος της Χούντας των συνταγματαρχών. 44 χρονιά μετά και ο αγώνας για την ανατροπή του καθεστώτος παραμένει επίκαιρος.

Σήμερα, ο καπιταλισμός στην πιο ακραία του έκφανση έρχεται να αποτυπώσει τις έντονες κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις του δημιουργώντας τόσο οικονομικούς, όσο και στρατιωτικούς πολέμους δημιουργώντας ρήγματα στους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς μεταξύ των ισχυρών κρατών, που στην πρώτη ευκαιρία κάνουν επίδειξη δύναμης εισβάλλοντας σε χώρες, προκειμένου να τις θέσουν κάτω από την σφαίρα επιρροής τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μεταναστευτίκα κύματα να εισέρχονται σε Ε.Ε. και Τουρκία με το επίπλαστο όνειρο μιας “εκπολιτισμένης”, “ευήμερης” ζωής στις “ανεπτυγμένες” χώρες της Δύσης. Η πραγματικότητα, όμως, έρχεται στον αντίποδα, καθώς οι μετανάστες αντιμετωπίζουν ένα καθεστώς ασφαλειοποίησης, το οποίο συντίθεται από τους κυρίαρχους, τα ΜΜΕ, τους μπάτσους και τον κάθε λογής εθνικόφρονα. Επιπλέον, με την είσοδό τους στις χώρες υποδοχής βιώνουν την έντονη στρατιωτικοποιήση καθώς έρχονται αντιμέτωποι με κλιμάκια της FRONTEX και του NATO για να τους στοιβάξουν μετέπειτα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι εξουσιαστές είτε με αριστερό είτε με δεξιό προσωπείο εξαπολύουν μια γενικευμένη επίθεση φτωχοποίησης και εξαθλίωσης των από τα κάτω χωρίς να διακρίνουν έθνος και φυλή.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οφείλουμε να αντισταθούμε απέναντι στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου αντλώντας παραδείγματα από παλιότερες κινητοποιήσεις και εξεγέρσεις. Όπως το 1973, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου που συγκρούστηκαν δύο κόσμοι: ο κόσμος του φασισμού και της άνευ όρων υποταγής στα εγχώρια και διεθνή αστικά εξουσιαστικά συμφέροντα, ενάντια στην αγωνιζόμενη κοινωνία που διεκδικούσε την αποδέσμευση από την αμερικάνικη επιρροή, την ελευθερία και την πτώση της Χούντας των συνταγματαρχών · έτσι και σήμερα από την μία βρίσκεται ο κόσμος του κεφαλαίου και οι εκφραστές του , που εχθρεύονται τους καταπιεσμένους, και από την άλλη ο κόσμος του αγώνα, που πρέπει να δώσει τις δικές του απαντήσεις συλλογικά και οργανωμένα απέναντι στην γενικευμένη καταπίεση. Αποβλέποντας στο σήμερα, το νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου πρέπει να συνδεθεί άμεσα με τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις ενάντια σε κάθε μορφή επιβολής και εξουσίας και να αποτελέσει παράδειγμα για τους ακηδεμόνευτους αγώνες μας ενάντια στο κόσμο των αφεντικών και εφαλτήριο για τις μελλοντικές επαναστάσεις.

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ-ΠΟΡΕΙΑ : 17/11, 18:00 , ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ

Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση 

 

Κείμενο αλληλεγγύης στους μετανάστες και στις μετανάστριες της πλατείας Σαπφούς

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες ομάδα Αφγανών, Ιρακινών και Κούρδων (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) εγκατέλειψαν το κέντρο κράτησης της Μόριας, στο οποίο έμεναν για αρκετό καιρό υπό άθλιες συνθήκες και παραμένουν στην κεντρική πλατεία (Σαπφούς) της Μυτιλήνης διεκδικώντας να τους δοθεί η δυνατότητα να φύγουν από το νησί της Λέσβου. Πολλοί και πολλές από αυτούς και αυτές ξεκίνησαν απεργία πείνας από την Παρασκευή 27/10 σε μια προσπάθεια προώθησης του αγώνα και των αιτημάτων τους. Στη συνέχεια, ξεκινούν απεργία πείνας και 4 γυναίκες εκ των οποίων οι 3 είναι ανήλικες. Από την πρώτη στιγμή η παρουσία της κρατικής καταστολής είναι έντονη με ομάδες Ομάδες Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος (ΟΠΚΕ) και όχι μόνο, να προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποτρέψουν τον αγώνα τους, αλλά και αλληλέγγυους και αλληλέγγυες να παρευρίσκονται στην πλατεία με συστηματικούς ελέγχους. Απειλώντας τους με μόνιμο εγκλωβισμό τους στο νησί αλλά και με εκφοβιστικές πρακτικές εντός του κέντρου “φιλοξενίας” μειώνουν την παροχή ζεστού νερού, διαιωνίζουν τις ήδη οξυμένες συνθήκες στρέφοντας τους υπόλοιπους μετανάστες εναντίον τους και εναντίον οποιουδήποτε μελλοντικού αγώνα. Κόντρα στη λογική της τρομολαγνείας αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι στέκονται δίπλα στα επαναστατημένα υποκείμενα με κάθε τρόπο παραχωρώντας έστω κάποιο στεγνό κατάλυμα για τις ημέρες κακοκαιρίας.

Οι συνθήκες που είναι αναγκασμένοι να ζουν οι μετανάστες και οι μετανάστριες στο κέντρο κράτησης στη Μόρια είναι άθλιες. Αφού πέρασαν ένα ολόκληρο καλοκαίρι κάτω από τον καυτό ήλιο, ακολουθεί ένα βαρύς χειμώνας με αποτέλεσμα να μοιάζει με μέθοδο βασανισμού λόγω της ψυχικής και σωματικής καταπόνησης των ανθρώπων. Ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι αναγκασμένοι να ζουν σε τέτοιες συνθήκες σχεδόν 2 χρόνια και ότι σε ένα στρατόπεδο που προορίζονταν για 2500 άτομα αυτή τη στιγμή μένουν 5000 άνθρωποι. Το περσινό χειμώνα πέθαναν 11 άνθρωποι λόγω καιρικών συνθηκών , ενώ έχουν πεθάνει αρκετοί ακόμα μέσα σε αυτό το κολαστήριο της Ευρωπαικής Ένωσης. Ενώ οι μπάτσοι εντείνουν τις διαμάχες μεταξύ των μεταναστών , προκαλούν ένταση και δεν χάνουν την ευκαιρία να ρίξουν χημικά και ξύλο. Βλέπουμε στη πράξη τη αντιμεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. και του ελληνικού κράτους , που έχουν αναδείξει τα επονομαζόμενα κέντρα υποδοχής προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Η καθημερινότητα και οι άθλιες συνθήκες στη Μόρια αποτυπώνουν την αντιμεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. και της «κυβέρνησης της αριστεράς» που εφαρμόζουν τις κατασταλτικές τους μεθοδεύσεις και το καθεστώς εξαίρεσης σε μετανάστες και μετανάστριες, που διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή και στην ελεύθερη μετακίνηση. Η διαχείριση του μεταναστευτικού καθώς και η σύμπλευση με το ΝΑΤΟ και την Frontex αποτελούν περίτρανο κομμάτι της στρατιωτικοποίησης των συνόρων, είτε με την συνεχή παρουσία αυτών, είτε με τους φράχτες που στήνονται από την πλευρά του ελληνικού κράτους κατά τις επιταγές της Ε.Ε. . Πάνω σε αυτή τη συνθήκη, λοιπόν, χτίζεται ο επίπλαστος διαχωρισμός του πρόσφυγα και του μετανάστη, ο οποίος έχει ξεκάθαρα ταξικό πρόσημο και εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Υπό αυτή την έννοια, οι επονομαζόμενοι ως πρόσφυγες θα μπορούν να στελεχώσουν το εργατικό δυναμικό σε χώρες της Ε.Ε. με πολύ χαμηλούς μισθούς, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από τη Συρία, η οποία έχει κηρυχθεί εμπόλεμη ζώνη, και είναι ειδικευμένοι εργάτες. Από την άλλη, οι επονομαζόμενοι ως μετανάστες , που κατά πλειοψηφία προέρχονται από χώρες της Αφρικής, το Ιράκ, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν παρουσιάζονται ως λιγότεροι χρήσιμοι για τις εργασιακές ανάγκες της Ε.Ε. ,όντας ανειδίκευτοι εργάτες, και γίνεται προσπάθεια περιθωριοποίησης τους ακόμα περισσότερο λόγω της δυσκολίας μετακίνησης τους στην Ευρώπη, αλλά και της χορήγησης ασύλου. Έτσι, δημιουργείται ένα εργατικό δυναμικό δύο ταχυτήτων με κοινό παρανομαστή, ωστόσο, τους μισθούς πείνας χωρίς δικαιώματα και ασφάλιση.

Στον αντίποδα όλων αυτών οφείλουμε να σταθούμε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στον αγώνα των μεταναστών και των μεταναστριών δημιουργώντας ένα αδιαμεσολάβητο κίνημα αλληλεγγύης των από τα κάτω μέχρι την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση. Ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό που μας επιβάλλεται καθημερινά κάτω από τον μανδύα της «εθνικής ενότητας» από τα ντόπια αφεντικά και τις εμπροσθοφυλακές τους, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στις πολιτικές εξαθλίωσης που επιβάλλονται στους μετανάστες και στις μετανάστριες, στην ξενοφοβία και στην μισαλλοδοξία προτάσσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ ντόπιων και μεταναστών ενάντια στους δυνάστες των ζωών μας.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΙΑ ΤΑΞΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΑΠΦΟΥΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

Πολιτική συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση 

Διαρρηγνύοντας το καθεστώς εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων: Αλληλεγγύη και Αγώνας.

Image

Διαρρηγνύοντας το καθεστώς εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων: Αλληλεγγύη και Αγώνας.

Θα πω για άλλη μια φορά και κλείνοντας ότι δεν έχω διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι. Διέπραξα όμως το αδίκημα που περικλείει όλα τα αδικήματα. Είμαι αναρχικός. Στον ταξικό πόλεμο πήρα θέση με τους αποκλεισμένους και τους αδικημένους, με τους κυνηγημένους και με τους κολασμένους, με τους φτωχούς, με τους αδύνατους και τους καταπιεσμένους. Η φυλάκισή μου είναι η μόνη φυσιολογική εξέλιξη αυτής της επιλογής από την μια και άλλο ένα πεδίο αγώνα από την άλλη.”

Τ. Θεοφίλου

    Τον Αύγουστο του 2012 γίνεται ένοπλη ληστεία στο υποκατάστημα της Alpha Bank στην Νάουσα Πάρου κατά την οποία χάνει τη ζωή του ένας οδηγός ταξί που προσπάθησε να ακινητοποιήσει τους ληστές. Στις 19/8/2012 μέσα σε ένα γενικευμένο κλίμα τρομοϋστερίας συλλαμβάνεται ο αναρχικός κομμουνιστής Τάσος Θεοφίλου, έπειτα από ένα ανώνυμο τηλεφώνημα που έγινε στη Γ.Α.Δ.Α. και υπεδείκνυε ως υπεύθυνο για τη ληστεία και το θάνατο του οδηγού ταξί «κάποιον Τάσο» που έχει σχέση με την «τρομοκρατία» και κατοικεί στη Θεσσαλονίκη. Ο Τάσος Θεοφίλου καταδικάζεται σε 25 χρόνια κάθειρξης για ληστεία, για συμμετοχή στην Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς και ανθρωποκτονία, για τα οποία δύο τελευταία αθωώνεται.

    Η καταδίκη του Τ. Θεοφίλου στηρίχθηκε σε ένα δείγμα γενετικού υλικού, που βρέθηκε στο καπέλο, που υποτίθεται, ότι φορούσε ο ληστής και το οποίο δεν εντοπίστηκε, ούτε και καταγράφηκε στην επί τόπου φωτογράφιση των «πειστηρίων» και το οποίο αποδείχθηκε ότι είναι διαφορετικό από το καπέλο που φορούσε ο δράστης της ληστείας. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε πως το δείγμα DNA δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ισχυρό ενοχοποιητικό στοιχείο, αντιθέτως η όλο και συχνότερη χρήση του αποτελεί αναξιόπιστη μέθοδο πιστοποίησης καθώς αποτελεί μόνο μέθοδο αποκλεισμού υπόπτου και όχι ταυτοποίησης του. Στις 15/5/2017 πραγματοποιείται η δεύτερη δίκη του Τ. Θεοφίλου κατά την οποία, όπως και στην πρώτη, δεν αποδεικνύεται από καμία κατάθεση η συμμετοχή του στα γεγονότα της Πάρου, όμως η εισαγγελέας τον έκρινε ένοχο ακόμα και για κατηγορίες που είχε απαλλαχθεί στο πρωτόβαθμο δικαστήριο.

   

   Μια παρόμοια περίπτωση καταδίκης λόγω δείγματος DNA είναι η περίπτωση της Ηριάννας Β.Λ. , που συλλαμβάνεται γιατί υποτίθεται ότι ταυτοποιείται το δικό της γενετικό υλικό σε έναν γεμιστήρα όπλου, που βρέθηκε στην Πολυτεχνειούπολη. Από έρευνες που πραγματοποιούνται στο σπίτι της δεν βρίσκεται το παραμικρό στοιχείο, ωστόσο καταδικάζεται τρία χρόνια μετά την 1/6/2017  σε 13 χρόνια φυλάκισης χωρίς ελαφρυντικά. Ο κρατικός παρεμβατισμός φαίνεται πλέον να επιδιώκει την εμβάθυνση του δόγματος «τάξη και σφάλεια» μέσω της ποινικοποίησης των κοινωνικών σχέσων, αφού στην περίπτωση της Ηριάννας, αιτία καταδίκης  αποτελεί η διατήρηση φιλικών σχέσεων του συντρόφου της με «πιθανά μέλη» της ΣΠΦ (υπόθεση που εντέλει απορρίφθηκε δικαστικά).

    Άλλη μία φορά γινόμαστε μάρτυρες του καθεστώτος εξαίρεσης και ειδικής μεταχείρισης που βιώνουν συνολικότερα οι πολιτικοί κρατούμενοι και οι άνθρωποι που εναντιώνονται στο κράτος και στους μηχανισμούς του. Οι διάφορες τακτικές και μεθοδεύσεις συμπυκνώνονται  στην νέα κρατική κατασκευή της αποκαλούμενης «νέας τρομοκρατίας», λογική που αναδύθηκε εμφανέστερα από την νεοφιλελεύθερη επέλαση και υιοθετήθηκε από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές για την αναχαίτιση και εξόντωση δυνάμεων αντιπαραθετικού πολιτικού φρονήματος από το κυρίαρχο. Σε αυτό το πρωτοφανές πλαίσιο έρχονται να ενταχθούν οι κατ’εξακολούθηση διώξεις αγωνιστών χωρίς βάσιμες υποψίες, η εκδικητικού τύπου  άρνηση χορήγησης αδειών από τις φυλακές, οι δηλώσεις πολιτικής μετάνοιας και αποκήρυξης των ιδεών, η ομηρία-απαγωγή ενός 6χρονου παιδιού για εκδίκηση στο πρόσωπο των επαναστατών γονιών του, οι εξοντωτικές συνθήκες κράτησης-ομηρίας, οι φυλακές τύπου Γ και  οι τρομονόμοι συνθέτοντας ένα μωσαϊκό πολιτικού αυταρχισμού και διαρκούς κρατικής βαρβαρότητας.

ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ Β.Λ.

Πολιτική συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση

Παρουσίαση της Πολιτικής Συνέλευσης για την Κοινωνική Χειραφέτηση

 

Την Κυριακή 18 Ιουνίου, από τις 22:00, η Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση θα βρίσκεται στο στούντιο του Αυτοοργανωμένου Ραδιοφώνου 105fm, στην εκπομπή “Οι ρομαντικοί της αποδόμησης”, στην οποία θα γίνει η παρουσίαση της συλλογικότητας, καθώς και συζήτηση σε θέματα της πολιτικής συγκυρίας και όχι μόνο

Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση 

Αγώνας για ελευθερία και αξιοπρέπεια |Κείμενο αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους απεργούς πείνας

Στις 17/4 περισσότεροι από 1500 Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι αρχίζουν απεργία πείνας επ’ αόριστον για «Ελευθερία και Αξιοπρέπεια», όπως ονόμασαν και οι ίδιοι τον αγώνα τους, στις Ισραηλινές φυλακές.

Αυτή τη στιγμή στις φυλακές του Ισραήλ κρατούνται πάνω από 6.500 φυλακισμένοι ,μεταξύ των οποίων 57 γυναίκες,300 ανήλικοι (αφού οι Παλαιστίνιοι είναι υπόλογοι ποινικά στο Ισραηλινό κράτος από την ηλικία των 12),800 που χρήζουν άμεση ιατρικοφαρμακευτική φροντίδα,18 δημοσιογράφοι,500 περίπου που βρίσκονται υπό κράτηση βάση του νομικού πλαισίου , που επιτρέπει φυλάκιση χωρίς αναγγελία κατηγοριών και δίκη και 13 Παλαιστίνιοι βουλευτές που είχαν ενεργή συμμετοχή στην Ιντιφάντα του 2000.

Τα αιτήματα των πολιτικών κρατουμένων είναι η κατάργηση των απάνθρωπων συνθηκών κράτησης τους και η βελτίωση τους καθώς και μια σειρά από άλλες βασικές ελευθερίες που τους στερούνται όπως τα επισκεπτήρια και οι συναντήσεις με τις οικογένειες και τους δικηγόρους τους, η διακοπή των εξευτελιστικών βασανιστηρίων που υπόκεινται καθημερινά, η κατάργηση της απομόνωσης, η απελευθέρωση των παιδιών, η άμεση πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, η χρήση των δημόσιων τηλεφώνων εντός της φυλακής και η διακοπή των κρατήσεων των συλληφθέντων χωρίς απαγγελίες κατηγοριών επ ‘ αόριστον.

Από τη μεριά το Ισραηλινό κράτος δεν δείχνει καμία διαπραγματευτική στάση ως προς τα δίκαια αιτήματα των Παλαιστίνιων πολιτικών κρατουμένων, με τον Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας να τους αποκαλεί «έγκλειστους δολοφόνους και τρομοκράτες» προχωρώντας, μάλιστα, σε δηλώσεις για τη δημιουργία στρατιωτικού νοσοκομείου που θα μεταφέρονται οι απεργοί πείνας για υποχρεωτική σίτιση, γεγονός πρωτοφανές, μιας και αποτελεί υπέρμετρη ψυχολογική πίεση και για τον ΟΗΕ αποτελεί βασανιστήριο. Ακόμη, το κράτος του Ισραήλ συνεχίζει μια στρατηγική γενικευμένης επιθετικότητας στις περιοχές ευρύτερα των συνόρων του μετατρέποντας τη Γάζα και τη Δυτική όχθη σε φυλακή-έρημο , εισβάλλοντας και πραγματοποιώντας πολεμικές εκστρατείες με βομβαρδισμούς σε εδάφη της Συρίας, απειλώντας το Λίβανο και συνεργαζόμενο με δυνάμεις του ISIS.

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, από την μεριά της, συμμετέχει σε κοινά υπουργικά συμβούλια με την Ισραηλινή κυβέρνηση ,καθώς και σε μια σειρά από επιχειρησιακές στρατιωτικές ασκήσεις και συμμαχίες στα πλαίσια του ΝΑΤΟ , μαζί και με την Κύπρο, αφού η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων στην ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ επηρεάζει άμεσα την Ελλάδα αποτελώντας κόμβο για την προώθηση και τη μεταφορά τους για την υπόλοιπη Ε.Ε. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις που διεξάγονται μεταξύ των 3 χωρών αποβλέπουν στην αντιμετώπιση οποιωνδήποτε εχθρικών ενεργειών εναντίον των εγκαταστάσεων εξόρυξης ή των υποδομών  μεταφοράς, αλλά και στην ενδυνάμωση των θέσεων της Ελλάδας σε βάρος της Τουρκίας, αφού πλέον τόσο η Ελλάδα, όσο και το Ισραήλ αποκτούν ισχυρή θέση στους γεωστρατηγικούς ανταγωνισμούς που μαίνονται με εκατέρωθεν εχθροπραξίες στο κομμάτι της Μεσογείου.

Εμείς από τη μεριά μας στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον λαό της Παλαιστίνης που βιώνει έναν  αδιάκοπο πόλεμο που μαίνεται ήδη από το 1987,που ξεκίνησε η πρώτη Ιντιφάντα και στο πλευρό όσων αγωνίζονται και αντιστέκονται στο κράτος του Ισραήλ και στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις του. Τα όσα συμβαίνουν στις Ισραηλινές φυλακές είναι τουλάχιστον εξευτελιστικά προς την ανθρώπινη υπόσταση και επομένως ο αγώνας των Παλαιστίνιων πολιτικών κρατουμένων για «Ελευθερία και Αξιοπρέπεια» δεν μας αφήνει καθόλου αδιάφορους στα πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης που αποτελεί σημείο αναφοράς για μας σε όσους αγωνίζονται και αντιπαλεύουν το κυρίαρχο.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΔΙΚΑΙΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ  ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ    

 

Πολιτική συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση 

 

Αυτοοργάνωση ή Εξαθλίωση | Κάλεσμα στην γενική απεργία, 17/5

Βρισκόμενες και βρισκόμενοι σε μία πρωτοφανή πολιτική συγκυρία, όπου οι αντιφάσεις του νέο-φιλελεύθερου καπιταλισμού αναδεικνύονται ολοένα και περισσότερο, η επιθετική επέκταση του εντούτοις φαίνεται να παραμένει αμείωτη. Η ψήφιση του 4ου μνημονίου, λοιπόν, έρχεται να προστεθεί σε αυτό το συνεχές βαρβαρότητας κρατικών και υπερκρατικών ελίτ εις βάρος της κοινωνίας συνθέτοντας ένα πλαίσιο γενικευμένης εξαθλίωσης.

Πιο συγκεκριμένα, όσο και αν η αριστερή κρατική διαχείριση επιλέγει να αναδείξει κάποια ευτελή «αντίμετρα», τα οποία στο επόμενο διάστημα θα επιλέξει να παρουσιάσει ως κυβερνητικά επιτεύγματα, η νέα συμφωνία έρχεται να ενταχθεί στο γενικότερο πλαίσιο της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης των τελευταίων ετών. Η προβλεπόμενη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου στα 5.861 ευρώ θα έρθει να ενισχύσει την διευρυμένη ταξική ανισότητα στον κοινωνικό ιστό, ενώ η ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας από κοινού με την απελευθέρωση της κυριακάτικης αργίας θα έρθει να καθυποτάξει περαιτέρω τους εργαζομένους σε ένα καθεστώς συνεχούς εργασιακής πειθάρχησης. Εκτός αυτών, η 4η μνημονιακή συμφωνία ανοίγει τον δρόμο στις ιδιωτικοποιήσεις λιγνιτικών μονάδων παραγωγής και ηλεκτρικής ενέργειας, επεκτείνοντας την υπερεμπορευματοποίηση των δημόσιων και κοινωνικών πόρων και αγαθών.

Γίνονται ξεκάθαρες, λοιπόν, από τα παραπάνω οι επιπτώσεις που επιφέρει η νέα συμφωνία στα πολλαπλά πεδία του κοινωνικού, πολύ περισσότερο όμως επιβεβαιώνει αυτό που σημειώναμε λίγους μήνες πιο πριν «Η αριστερά στην εξουσία, ειδικά αυτή την ιστορική περίοδο που διανύουμε, είναι ο βασικός πολιτικός και ηθικός αυτουργός για την υποχώρηση των ριζοσπαστικών μορφών κοινωνικής αντίστασης που αναδύθηκαν τα τελευταία χρόνια στον ελλαδικό χώρο. Πολύ περισσότερο δημιουργεί αισθήματα παραίτησης, προτίμησης του ατομικού δρόμου αντί του συλλογικού, εκτραχύνοντας φαινόμενα κοινωνικής απάθειας»

Ανάμεσα σε αυτή την συνθήκη όπου ο κόσμος του κεφαλαίου και της νεοφιλελεύθερης επέλασης συνεχίζει την επέκτασή του το ανταγωνιστικό κίνημα καλείται να ψηλαφήσει την δική του απάντηση, σκιαγραφώντας τις αναγκαίες μορφές κοινωνικής αυτοθέσμισης, για τον ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό. Ήρθε η στιγμή που καλούμαστε να αντιπαλέψουμε τον διαφαινόμενο κοινωνικό ατομικισμό-κομφορμισμό και να τον μετουσιώσουμε σε νέες μορφές συλλογικής αντίστασης.

Να σταματήσουμε να τους κοιτάμε αδρανείς να μας πολεμούν, να τους πολεμήσουμε.

Φωτιά στην νέα συμφωνία.

Όλες και όλοι στην γενική απεργία, την Τετάρτη 17/5, στα Κεντρικά Λύκεια, στις 11 π.μ.

Πολιτική συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση 

Ταυτοτικό Κείμενο Πολιτικής Συνέλευσης για την Κοινωνική Χειραφέτηση

    Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, η οποία εκδηλώθηκε πριν 8 χρόνια, άφησε το πιο βίαιο αποτύπωμά της στο διεθνή κοινωνικό ανταγωνισμό, επιφέροντας μία από τις πιο έντονες μορφές οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής βαρβαρότητας. Ένα εφιαλτικό καθεστώς συνεχούς φτωχοποίησης των από τα κάτω (μέσω της ακραίας επιβολής της λιτότητας), ενίσχυσης της ιεραρχίας (τόσο σε κρατικό, διακρατικό επίπεδο όσο και σε μεγάλες και μικρές επιχειρήσεις) και εντεινόμενης καταστολής, από κοινού με την συνεχή αύξηση της ηδονιστικής υπερκατανάλωσης συνθέτουν την καθημερινότητα στις φιλελεύθερες ολιγαρχίες ως επιβεβλημένη κανονικότητα. Στον απόηχο αυτής της συνθήκης γινόμαστε μάρτυρες της κατάρρευσης της αίγλης των εθνών-κρατών, πάνω στα οποία βασίστηκε ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, με την μεταφορά της ισχύος σε υπερεθνικούς μηχανισμούς επιβολής εξουσίας (Ευρωπαϊκή Ένωση). Η υπερανάπτυξη των γραφειοκρατικών θεσμών (λόγω της εντεινόμενης ιεραρχίας που ανα-παράγει ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός), σε άμεση συνάρτηση με την υπέρμετρη φετιχοποίηση του εμπορεύματος στην υπερνεωτερική κοινωνία επιφέρουν την εξαθλίωση του υποκειμένου πέρα από το οικονομικό, σε κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο( βαθύς ατομικισμός, γενικευμένος ανταγωνισμός-κομφορμισμός, φαινόμενα απαξίωσης της πολιτικής). Τα αδιέξοδα της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης είναι σήμερα πιο εμφανή από ποτέ.

    Σε εγχώριο επίπεδο η ανάδυση νέων κοινωνικών κινημάτων ( ενδεικτικά πλατείες 2011), τα οποία ψηλάφιζαν σε κάποιες τους εκφάνσεις μορφές αυτοοργάνωσης και κοινωνικής αυτοθέσμισης εν τέλει επι-καθορίστηκαν από την σταδιακή ανάδειξη της Αριστερής ανάθεσης στο προσκήνιο και την τελική άνοδο της στην εξουσία. Η κυβερνητική εναλλαγή από την κυνική ακροδεξιά κυβέρνηση του Σαμαρά στην κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενώ στο κεντρικό της πυρήνας αποτελεί την άλλη πτυχή του ίδιου νομίσματος, εν τούτοις έχει σημασία να αναλυθεί λόγω των πολιτικών και κοινωνικών επιπτώσεων, τις οποίες διαμορφώνει εκ νέου. Η επικράτηση και ενίσχυση του δόγματος περί μη ύπαρξης εναλλακτικής , η υπογραφή του 3ου μνημονίου, η στρατιωτικοποίηση των συνόρων και μία σειρά αλήτικων επεμβάσεων σε καταλήψεις στέγης, η συνακόλουθη επιθετική διαχείριση μεταναστευτικών πληθυσμών, αποτελούν μόνο κάποια ενδεικτικά παραδείγματα που αναδεικνύουν την αριστερή πτυχή διαχείρισης του κρατικού μηχανισμού. Η αριστερά στην εξουσία, ειδικά αυτή την ιστορική περίοδο που διανύουμε, είναι ο βασικός πολιτικός και ηθικός αυτουργός για την υποχώρηση των ριζοσπαστικών μορφών κοινωνικής αντίστασης που αναδύθηκαν τα τελευταία χρόνια στον ελλαδικό χώρο. Πολύ περισσότερο δημιουργεί αισθήματα παραίτησης, προτίμησης του ατομικού δρόμου αντί του συλλογικού, εκτραχύνοντας φαινόμενα κοινωνικής απάθειας.

    Όλα αυτά θεωρούμε ότι περιγράφουν σε κάποιο μικρό βαθμό την κεντρική πολιτική συγκυρία, όπως την αντιλαμβανόμαστε εμείς. Πάνω στις επιπτώσεις που παράγει σε διάφορες πτυχές της ζωής μας και βιώνουμε όλες και όλοι ειδικότερα σε τοπικό επίπεδο.

    Στο νησί της Λέσβου και πιο συγκεκριμένα στην Μυτιλήνη, όπου ζούμε, υπάρχουμε και δραστηριοποιούμαστε ως Πολιτική Συνέλευση, γινόμαστε μάρτυρες της ουσιαστικής μετατροπής του «σε γκρίζα ζώνη» από την κρατική και διακρατική αντιμεταναστευτική πολιτική που συντελείται λόγω της μαζικής μεταναστευτικής κίνησης της προηγούμενης περιόδου. Η αντανάκλαση αυτής της συνθήκης σε τοπικό επίπεδο δημιούργησε κοινωνικές εντάσεις , τις οποίες προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν διάφοροι ακροδεξιοί κύκλοι, εθνικιστικές και φασιστικές οργανώσεις στην απέλπιδα προσπάθειά τους να αποκτήσουν την ελάχιστη κοινωνική απήχηση στη Λέσβο, με την «άτυπη» στήριξη πάντα της θεσμική έκφρασης της δεξιάς (την Νέα Δημοκρατία). Όσον αφορά την ντόπια αριστερά, πέρα του πολιτικού τέλματος που έχει εισέλθει, όταν δεν εξαντλείται σε μία στείρα καταγγελιολογία και συντεχνιακή λογική, αδυνατεί να υπερβεί τις κρατικιστικές αγκυλώσεις της, επιβεβαιώνοντας συνεχώς τον θεσμικό της ρόλο. Από την πλευρά του ο αναρχικός- αντιεξουσιαστικός χώρος, εντός του οποίου τοποθετούμαστε και εμείς, ενώ δίνει τον τόνο στις μαχητικές αντιστάσεις στο νησί, φαίνεται να εγκλωβίζεται στις αποσπασματικές δράσεις, αδυνατώντας να σκιαγραφήσει μία συνολική αφήγηση και τοποθέτηση πάνω στην ευρύτητα των ζητημάτων της πολιτικής συγκυρίας.

    Αυτό το πλαίσιο εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την ανάγκη που νιώσαμε για την συγκρότηση μίας Πολιτικής Συνέλευσης, ανοιχτής προς την κοινωνία, η οποία θα επιχειρεί να τοποθετείται για τα σύνολο των ζητημάτων και των μορφών καταπίεσης που προκύπτουν στον πολιτικό ανταγωνισμό, όχι με την έννοια της «πρωτοπορίας» (μακριά από εύκολες λύσεις και τις αριστερίστικες τελεολογίες), αλλά περισσότερο της συμβολής στην υπόθεση της αυτοδιεύθυνσης στο σήμερα. Με αυτό τον τρόπο ευελπιστούμε να πυροδοτήσουμε χειραφετητικές κινηματικές αντιστάσεις, μπολιάζοντας την επαναστατική δράση με την ριζοσπαστική δημιουργικότητα. Με έμφαση στην διασπορά και την γείωση του λόγου μας σε τοπικό επίπεδο, επιθυμούμε να συμβάλουμε στο όραμα της κοινωνικής αυτοθέσμισης, για έναν άλλο κόσμο που πεισματικά θεωρούμε ότι είναι εφικτός.

    Ο τρόπος λειτουργίας της Συνέλευσης έχει οριζόντια και αντι-ιεραρχικά χαρακτηριστικά ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται ισότιμα μέσα από τις ανοιχτές τακτικές διαδικασίες όπου ο καθένας και η καθεμία μπορεί να τοποθετηθεί και να εκφέρει την άποψή του/της. Ο αμεσοδημοκρατικός τρόπος λήψης των αποφάσεων της Συνέλευσης επιλέγεται αντιπαραθετικά από το κυρίαρχο τρόπο ιεραρχικής οργάνωσης (του κράτους, των επιχειρήσεων κλπ), την κοινοβουλευτική αντιπροσώπευση και συμβαδίζει με την αξιακή εναντιωσή μας στους σύγχρονους κομματικούς φορείς και μηχανισμούς, τους παντός είδους εργατοπατέρας και τα αφεντικά. Πολύ περισσότερο η άμεση δημοκρατία αποτελεί εκείνο το υπόδειγμα κοινωνικής οργάνωσης όπου συγκροτεί σε τέτοιο βαθμό το υποκείμενο, ταυτίζοντας την αυτονομία του συνόλου με την αυτονομία του ατόμου, ενδυναμώνοντας τις αξίες της αλληλεγγύης, της ισότητας και της ελευθερίας. Βασική θέση της Συνέλευσης αποτελεί η ανοιχτότητα των διαδικασιών της και η δημόσια ανακοίνωσή τους, ωστόσο κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική η μέριμνα συνοχής του πολιτικού λόγου που αρθρώνει και των πολιτικών αναλύσεων που παράγει. Η ανοιχτότητα της συνέλευσης δεν συνεπάγεται την συνεχή αμφισβήτηση θέσεων σε πολιτικές ή οργανωτικές αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κριτική, ο απολογισμός και η συνδιαμόρφωση σε ευρύτερα ζητήματα δεν είναι απαραίτητα και καθοριστικά για την Συνέλευση. Ωστόσο όλα τα μέλης της Συνέλευσης οφείλουν να μεριμνούν για την συνεχή ζύμωση και πολιτική αλληλεπίδραση μεταξύ τους.

    Αποβλέποντας στην κοινωνική χειραφέτηση θεωρούμε αυτονόητη την οχύρωση της συνέλευσης από κυρίαρχες κατηγοριοποιήσεις, οι οποίες στρέφουν τους καταπιεσμένους τον έναν απέναντι στον άλλο, αναπαράγοντας το ρατσισμό και την ομοφοβία, γεννώντας με αυτό τον τρόπο επίπλαστους διαχωρισμούς. Αντίθετα, θεωρούμε απαραίτητη την ώσμωση με το διαφορετικό μέχρι το σημείο όπου οι κοινοί τόποι της ανθρωπότητας, δηλαδή οι ανεπτυγμένες μορφές συλλογικής ζωής θα χωράνε τους πάντες και δεν θα αποκλείουν κανέναν και καμία. Οι κοινωνικές σχέσεις δε πρέπει να διαμεσολαβούνται από διαχωρισμούς με βάση το φύλο ή την “φυλή”, αλλά πρέπει να χτίζονται πάνω στον αξιακό χάρτη της ισότητας, της αλληλεγγύης, της αγάπης, της φιλίας και της συντροφικότητας.

Ενάντια στην γενικευμένη καταπίεση, η κοινωνική ανα-δημιουργία της ζωής μας.

1η Ανοιχτή Συνέλευση Τρίτη 4 Απρίλη 18:00 στην ΑΤΕ


Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση

Καμία ανοχή στον εξευτελισμό της ανθρώπινης υπόστασης.

(Κείμενο αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατουμένους Δ. Κουφοντίνα και Κ. Γουρνά)

    Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, μέλος της Ε.Ο. 17Ν. κρατείται από το 2002 στις ελληνικές φυλακές καταδικασμένος σε 13 φορές ισόβια. Η –πρώτη φορά αριστερά- κυβέρνηση συνεχίζοντας το δόγμα της μηδενικής ανοχής των προκατόχων της στερεί στον αγωνιστή πολιτικό κρατούμενο το δικαίωμα του για λήψη τακτικής άδειας που δικαιούται εδώ και 7 χρόνια. Η αμετανόητη στάση του στα πολιτικά του φρονήματα, η θέση του για την βίαιη ανατροπή του καπιταλισμού, καθώς και η παρέμβαση των ΗΠΑ, μέσω της πρεσβείας τους, αποτελούν για τις εισαγγελικές αρχές και την ελληνική κυβέρνηση επαρκή κριτήρια για αυτήν την άνευ προηγουμένου ρεβανσιστική αφαίρεση των δικαιωμάτων του. Από την άλλη ,ο Κ. Γουρνάς, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, τον τελευταίο καιρό προχώρησε σε αίτηση για χορήγηση άδειας λαμβάνοντας και αυτός την αρνητική απάντηση από το συμβούλιο των φυλακών με την εισαγγελέα να του δηλώνει «Αφού εσείς είστε αμετανόητος» ,γεγονός που αποδεικνύει πως ο ίδιος ο Κ. Γουρνάς παραμένει πιστός στα πολιτικά ιδανικά του και δεν κάνει καμία δήλωση μεταμέλειας και αποκήρυξης των ιδεών του.

    Και στις δύο περιπτώσεις κοινός παρανομαστής αποτελεί η δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης των ιδεών ,που ζητάει η ελληνική δικαιοσύνη από τους δύο αγωνιστές αποτελώντας μία αποτρόπαια επίδειξη κρατικής και εισαγγελικής αυθαιρεσίας . Η εκδικητική αυτή στάση του ελληνικού κράτους και των μηχανισμών του στο πρόσωπο των δύο αποδεικνύει το καθεστώς εξαίρεσης και ειδικής μεταχείρισης που βιώνουν συνολικότερα οι πολιτικοί κρατούμενοι, καθώς οι αιτήσεις για την δίκαιη άδεια και των δύο πέφτουν στο κενό έχοντας ως αιτιολόγηση τα πολιτικά πεπραγμένα τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τις περιπτώσεις των Φ. Χαρίση και Γ. Καραγιαννίδη.  Ας μην ξεχνάμε την απαγωγή του 6χρονου παιδιού των Ρούπα-Μαζιώτη, την δίωξη των Τ. Θεοφίλου και Θ. Σίψα (που εν τέλει αθωώθηκε) χωρίς βάσιμες κατηγορίες και ακόμα πολλές διώξεις που επιβάλλει το ελληνικό κράτος και η αστική δικαιοσύνη, μέσα στα πλαίσια του δόγματος τάξης και ασφάλειας, σε όσους και όσες πυροδοτούν αντιστάσεις από τα κάτω και επιλέγουν να αντιπαρατεθούν απέναντι τους. Εξ’άλλου δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από την ακύρωση της εκδήλωσης για τον Δημήτρη Κουφοντίνα, που ήταν προγραμματισμένη στις 14/12 στη Νομική σχολή Αθηνών με τη συμμετοχή πανεπιστημιακών, δικηγόρων, δημοσιογράφων, καλλιτεχνών, συλλογικοτήτων και την τηλεφωνική παρέμβαση του ίδιου από τις ελληνικές φυλακές, όπου τα ΜΑΤ περικύκλωσαν τη Νομική σχολή σε μια συνεργασία πρυτανικών και εισαγγελικών αρχών θέτοντας σε καθεστώς απομόνωσης και λογοκρισίας την ενημέρωση για την υπόθεση του.

    Αυτή η προσπάθεια θωράκισης του κράτους έκτακτης ανάγκης από τον «εσωτερικό εχθρό», εν μέσω της οποίας κατακρεουργούνται βασικά δικαιώματα των πολιτικών κρατουμένων, ευτελίζοντας την ανθρώπινη υπόσταση και αξιοπρέπεια θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Για αυτόν τον λόγο, λοιπόν, στεκόμαστε αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι στο πλευρό των δυο αγωνιστών γνωρίζοντας ότι αυτή η υπόθεση μας αφορά όλους και όλες.

Άμεση χορήγηση των αδειών στους επαναστάτες αγωνιστές Δ. Κουφοντίνα – Κ. Γουρνά και σε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους


 Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση