Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης 17/2/17

    Ως Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση επιλέγουμε τόσο πολιτικά όσο και οργανωτικά την συνειδητή εναντιωσή μας στους σύγχρονους γραφειοκρατικούς και κομματικούς φορείς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο τόσο η πολιτική μας αυτονομία, όσο και τα αντι-ιεραρχικά χαρακτηριστικά μας αποτελούν μόνο κάποια στοιχεία των πολιτικών μας προταγμάτων, τα οποία σκιαγραφούν στο εδώ και τώρα την κοινωνία που προτάσσουμε και επιδιώκουμε. Η πολιτική και κοινωνική μας αυτονομία απαιτεί ωστόσο και οικονομική ανεξαρτησία. Για αυτό το λόγο επιλέγουμε την διεξαγωγή ενός πάρτυ τόσο για την οικονομική ενίσχυση των δράσεών μας, όσο και για την επανοικειοποιηση του δημόσιου χώρου από το βίαιο εμπορευματικό εξευγενισμό.

 


Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση★

Κείμενο αλληλεγγύης στο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια

Στις 30 Ιουνίου 2008 το αντιφασιστικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια δέχεται δολοφονική επίθεση από 15-20 χρυσαυγίτες, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό δυο ατόμων από μαχαίρι. Την Τρίτη 14/2 ,4 άτομα από το στέκι ,που βρίσκονταν εκεί την ώρα της επίθεσης, καλούνται να καταθέσουν ως μάρτυρες στη δίκη της Χρυσής Αυγής η οποία διώκεται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Η επίθεση αυτή είχε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που είχαν και άλλες επιθέσεις της Χρυσής Αυγής, όπως η επίθεση σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, σε Αιγύπτιους ψαράδες ,αυτοοργανωμένους χώρους και η δολοφονία των Φύσσα και Λουκμάν.

Σε περιόδους  φτωχοποίησης και γενικευμένης κρίσης ο φασισμός βρίσκει πεδίο δράσης από κοινού με το Κράτος , αποτελώντας τις περισσότερες φορές  την πιο βίαιη έκφανσή του. Η ενσάρκωσή του είτε ως νόμιμο πολιτικό κόμμα ,είτε ως παρακρατική συμμορία ή τάγμα εφόδου στοχεύει ενάντια σε  όλους και όλες αυτούς που βιώνουν την  ταξική εκμετάλλευση και την κοινωνική εξαθλίωση. Αγωνιστές, εργαζόμενοι, πρόσφυγες και μετανάστες αποτελούν στόχο των φασιστών κατά καιρούς με την ανοχή του κράτους και των μηχανισμών του.

Εμείς από τη μεριά μας, είμαστε βέβαιες και βέβαιοι πως η αστική δικαιοσύνη δεν μπορεί να δικάσει και να καταδικάσει τον φασισμό και τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Ο φασισμός ούτε δικάζεται, ούτε εκδημοκρατίζεται ,αλλά τσακίζεται στο δρόμο από τον κόσμο του αγώνα. Η μάχη ενάντια στο φασισμό, λοιπόν, δεν μπορεί να νοηθεί ξεκομμένη από τον συνολικότερο αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, το ρατσιστικό μίσος, τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Ως εκ τούτου η διαρκής μαχητικότητα ενάντια στην φασιστική απειλή οφείλει να αποτελέσει το κοινωνικό υπόδειγμα συνεχούς εξάλειψης του, μέχρι την ολική ισοπέδωσή  του.

 

Καμία ανοχή στο φασιστικό μίσος.


Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση ★

Για την άρση των συρματοπλεγμάτων της εξουσίας

(κείμενο για την συμβολική κατάληψη στα τοπικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου 20/1/17)

Η μεγάλη μεταναστευτική κίνηση , η οποία συντελέστηκε τον προηγούμενο χρόνο ανέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο την ολοκληρωτική οχύρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ελληνικού Κράτους, σηματοδότησε, δηλαδή ,την απαρχή ενός νέου κύκλου επιθετικών αντι-μεταναστευτικών πολιτικών με χαρακτηριστική την ντροπιαστική για την ανθρώπινη υπόσταση ευρωτουρκική συμφωνία. Πλέον στην εντεινόμενη κατάσταση εξαίρεσης που βιώνουν οι μετανάστες και οι μετανάστριες ήρθε να προστεθεί η «παρανομοποίηση» της ύπαρξης  μέσω επίπλαστων διαχωρισμών «πρόσφυγας»-«μετανάστης-ια», η εγκαθίδρυση νέων στρατοπέδων συγκέντρωσης, η αύξηση της διασυνοριακής καταστολής, η συνεχής στρατιωτιοτικοποίηση των συνόρων και οι μαζικές απελάσεις. Στην απέλπιδα προσπάθειά της η κυβερνητική εξουσία παρουσιάζει μία κατάσταση ομαλότητας για τα νησιά του Βορείου Αιγαίου, η οποία βέβαια καταρρέει την επόμενη στιγμή μέσα από τις εικόνες αίσχους των κέντρων κράτησης.

Σε όλη αυτή τη συνθήκη, που άπειροι άνθρωποι εξοντώνονται ηθικά και σωματικά, καταλήγοντας έγκλειστοι σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ,ζώντας κάτω απ’ το χιόνι πολλές φορές, ο Μοχάμεντ Α., αποφασίζει να προβεί σε έναν αγώνα -με όπλο το ίδιο του το σώμα- διεκδικώντας τα αυτονόητα. Ανάμεσα στα αιτήματα του είναι η παύση της διοικητικής κράτησης του και   απώτερος του  σκοπός είναι η λήψη ασύλου (μετά από 2 απορρίψεις αιτημάτων του), καθώς στην Αίγυπτο κινδυνεύει η ζωή του από το καθεστώς Σίσι.

Ο Mohamed παρά την στήριξη αλληλέγγυων, και κάποιων ελάχιστων βοηθητικών γιατρών, έχει ταλαιπωρηθεί τόσο ψυχικά, όσο και σωματικά γιατί  όντας στην 39η μέρα απεργίας πείνας, είναι ακόμα πιο ευάλωτος στις πιέσεις είτε των μπάτσων, που μεθοδεύουν την παύση της νοσηλείας του- με σκοπό την απέλαση του εν τέλει-, είτε της διευθύντριας της παθολογικής κλινικής που αρνείται να δώσει τις τιμές των εξετάσεων του. Όλοι οι παραπάνω εργάζονται μαζί προσπαθώντας να κάμψουν τις αντιστάσεις του προκειμένου να σταματήσει την απεργία πείνας.
Ούτως ειπείν, η σημερινή κατάληψη των κομματικών γραφείων του κυβερνώντος κόμματος αποτελεί την ελάχιστη κίνηση αλληλεγγύης τόσο στον αγώνα του μετανάστη απεργού πείνας Mohamed A. , όσο και ευρύτερα σε κάθε μετανάστη και μετανάστρια όπου βλέπει στον εαυτό του/της τις επιπτώσεις του βραχίωνα θανατοπολιτικής όπου έχει αναπτύξει η Ευρώπη-Φρούριο και η Ελλάδα-Φυλακή. Μέσα σε αυτό το  κλίμα κοινωνικής ανάθεσης και γενικευμένης απάθειας , το οποίο επέφερε εκ νέου η κυβέρνηση με τις συνεχείς αναφορές περί «μη ύπαρξης εναλλακτικής», τις εκκενώσεις των καταλήψεων στέγης, την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης, τις ακροδεξιές δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, τις υπερθεαματικές φωτογραφίσεις με φασιστικά κόμματα, αναδύεται η πραγματικότητα της κρατικής βαρβαρότητας, η οποία είναι αμείλικτη και αυτή ακριβώς καλούμαστε να αμφισβητήσουμε ριζικά και να αντιπαλέψουμε. Εν τέλει, ενόσω οι κυρίαρχοι επιτείνουν στο όνομα του ρεαλισμού, την απελπισία, την μισαλλοδοξία και το ρατσισμό, εμείς δεν θα πάψουμε ποτέ να προτάσσουμε «έναν κόσμο που να χωράει πολλούς κόσμους».

          

Άμεση άρση της κράτησής του του Mohamed A.

Συνέχιση της νοσηλείας του καθ’ όλη τη διάρκεια της απεργίας πείνας

Άμεση παράδοση των ιατρικών του εγγράφων

Ικανοποίηση όλων των αιτημάτων του

Άμεση παύση όλων των απελάσεων



Συνέλευση αλληλεγγύης στον
Mohamed A.

Δύναμη-Αλληλεγγυη στον απεργό πείνας από 13/12 Μοχάμεντ Α.

Συνεχίζοντας τη κατρακύλα στο κατήφορο της ξεφτίλας, κυβέρνηση των Συριζα-Ανελ θέλει να απελάσει τον Μοχάμεντ Α. στο φασιστικό κράτος της Τουρκίας ενώ αυτός βρίσκεται στη 33η μέρα απεργίας πείνας.

Το τελευταίο διάστημα απλά έρχεται να επιβεβαιωθεί το εξής: ότι η κρατική αδυναμία και βαρβαρότητα δε πρόκειται να σταματήσει μέχρι να συμπαρασύρει όποιον-α αντιστέκεται με αξιοπρέπεια ενάντια στις καθημερινές συνθήκες θανάτου που βιώνει. Έναν αγώνα αξιοπρέπειας με αίτημα την χορήγηση πολιτικού ασύλου και την ακύρωση της απέλασης που εκκρεμεί εις βάρος του, κάνει εδώ και μέρες ο Αιγύπτιος Μοχάμεντ.Α., που διανύει την 33η μέρα απεργία πείνας.

Ο Μοχάμεντ. Α. αναγκάστηκε να αφήσει τη χώρα του επειδή δεχόταν απειλές για τη ζωή του, γιατί επέλεξε να δημοσιοποιήσει ένα βίντεο με δολοφονίες οπαδών του Μόρσι από το στρατιωτικό καθεστώς. Ερχόμενος στην Ελλάδα έκανε αίτηση πολιτικού ασύλου, η οποία απορρίφθηκε. Αντί για πολιτικό άσυλο βγήκε εις βάρος του οδηγία απέλασης, ενώ μεταφέρθηκε χωρίς λόγο για κάμποσους μήνες στη Γ.Α.Δ. Λέσβου, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει απεργία πείνας στις 13/12. Πριν από λίγες μέρες και αφού η υγεία του επιδεινώθηκε αρκετά, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου οι γιατροί πρότειναν τη νοσηλεία του. Οι μπάτσοι τον μετέφεραν πάλι στην αστυνομική διεύθυνση για να του ανακοινώσουν ότι αυτές τις μέρες θα απελαθεί στη Τουρκία. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται και πάλι στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης ”Βοστάνειο”, στην ουσία υπό κράτηση, με τους μπάτσους να πιέζουν να λάβει εξιτήριο για να επισπεύσουν τη διαδικασία απέλασης.

Είναι ολοφάνερη η εκδικητική στάση του κράτους και της συγκυβέρνησης που εντείνει την αντιμεταναστευτική πολιτική καθώς από τη μια επιδεικνύει βλακώδη και επικίνδυνη αδυναμία να αντιμετωπίσει τον προ ολίγων ημερών παγετό στα κέντρα κράτησης μεταναστών/στριών, ενώ από την άλλη φέρεται εκδικητικά σε έναν άνθρωπο ξεριζωμένο από το τόπο του, στάση που υποδηλώνει την αντικοινωνική του φύση. Μην ξεχνάμε ότι δεν έχουν περάσει και πολλές μέρες από την αιχμαλωσία ενός 6χρονου παιδιού για να ασκηθεί πίεση προς τους επαναστάτες γονείς του. Όλα αυτά είναι μια απέλπιδα προσπάθεια της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού να παρατείνει το χρόνο της στην εξουσία, συνθλίβοντας παράλληλα τους αδύναμους.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται όμως είναι πως ο αγώνας του Μοχάμεντ Α. είναι μια ύψιστη πράξη διεκδίκησης, γιατί βάζει μπροστά και για όλους εμάς τους από τα κάτω το σώμα του, για να ξανακερδίσει την αξιοπρέπεια και την ελευθερία που του έκλεψαν.

 

Να σταματήσουν οι απελάσεις όλων των μεταναστών/στριών.

Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Μοχάμεντ Α.

και άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του.

Νοσηλεία στο νοσοκομείο για όλη τη διάρκεια της απεργίας πείνας.


Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση ★

Ανακοίνωση αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας Π. Ρούπα , Ν. Μαζιώτη και Κ. Αθανασοπούλου

Η κυβέρνηση του ναι και του τρίτου μνημονίου ξέπεσε ακόμα πιο χαμηλά, όταν για να εκδικηθεί δυο επαναστάτες, αγωνιστές αποφάσισε να χρησιμοποιήσει, με ανήθικο τρόπο, το 6 χρόνο παιδί τους το οποίο κρατάει όμηρο σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο νοσοκομείο παίδων μακριά από τους γονείς του. Κίνηση που έρχεται να προστεθεί σε ένα συνεχές αυταρχικότητας  του κρατικού μηχανισμού απέναντι στους πολιτικούς κρατουμένους.

Οι ίδιοι, Ν. Μαζιώτης και Π. Ρούπα, έχουν προβεί σε απεργία πείνας και δίψας, από κοινού με την Κ. Αθανασοπούλου, που συνελήφθη την ίδια μέρα με την Π.Ρούπα, για το αυτονόητο δικαίωμα του παιδιού να επιστραφεί σε συγγενείς πρώτου βαθμού. Τίμιοι συνεχιστές της μηδενικής ανοχής του Σαμαρά, η κυβέρνηση των Συριζα-Ανελ εξοντώνει όσους αγωνίζονται και τις οικογένειες τους, ενώ ταυτόχρονα φωτογραφίζεται με χρυσαυγίτες, δίνει κανάλια σε μαφιόζους (Μαρινάκης) και μέρα με τη μέρα σφίγγει όλο και περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό εκατομμυρίων ντόπιων και μεταναστών.

Τέλος, να επισημάνουμε πως η κοινωνία τρομοκρατείται μόνο από τις τράπεζες, τα μνημόνια, τις μειώσεις στις συντάξεις  και τον εργασιακό μεσαίωνα που της  έχουν επιβληθεί και γι’ αυτό γνωρίζει πολύ καλά ότι οι μόνοι τρομοκράτες  είναι  τα αφεντικά , οι μεγαλομαφιόζοι που συνδιαλέγονται καθημερινά με το κράτος, οι φασίστες που αγκαλιάζονται με την αστυνομία , όσοι και όσες καταπιέζουν ολοένα και περισσότερο τη ζωή και  την ύπαρξη μας.

Αμέριστη αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας και δίψας, Π. Ρούπα,
Ν. Μαζιώτη και Κ. Αθανασοπούλου.


Να δοθεί τώρα η κηδεμονία του παιδιού στους συγγενείς του και εν συνεχεία να επιτρέπεται κάθε συνάντηση του παιδιού με τους γονείς του.


Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση ★

ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

 

Πανό που κρεμάστηκε στα Κεντρικά Λύκεια Μυτιλήνης για την εργοδοτική δολοφονία στα Everest της πλατείας Βικτωρίας, στις 1/12

Δεν είναι ατυχήματα μην έχετε αυταπάτες κράτος και αφεντικά δολοφονούν εργάτες

 

Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση 

Κάλεσμα στην γενική απεργία

Η γενικευμένη κρίση του καπιταλιστικού συστήματος τα τελευταία χρόνια , εμπεδώνεται με τον πιο βίαιο τρόπο στο κοινωνικό ιστό μέσα από την όξυνση της λιτότητας. Η μνημονιακή δυστοπία , η οποία συνεχίζεται από την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιτείνει την φτωχοποίηση των ζωών μας μέρα με την μέρα , ενώ παράλληλα οξύνεται η κρατική και διακρατική καταστολή σε οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης των από τα κάτω.

Μέσα σε αυτή την συνθήκη όπου οι εργασιακές σχέσεις γίνονται πιο «ελαστικές» από ποτέ , οι μισθοί μειώνονται ολοένα και περισσότερο ,οι εργοδοτικές δολοφονίες αποτελούν «μεμονωμένα περιστατικά» διαμορφώνεται μία καθημερινότητα έντονης κοινωνικής εξαθλίωσης.

Σε ότι μας αφορά ως Συνέλευση , οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαρες και ξεκάθαροι δεν πρόκειται να σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στην συνεχή υποτίμηση των ζωών μας . Σε αυτή κατεύθυνση καλούμε όλες και όλους στην Γενική Απεργία ,στις 8 Δεκεμβρίου στα Κεντρικά Λύκεια στις 11:00 πμ.

Ενάντια στην εποχή του Πένθους , η αυτοοργάνωση των ζωών μας 

Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση 

Ανακοίνωση για την εξέγερση του Πολυτεχνείου 17/11/16

Για την εξέγερση του Πολυτεχνείου λέγονται και γράφονται κάθε χρόνο πολλά, κοινή συνισταμένη των οποίων είναι μια μουσειακή αντίληψη για τα αιματηρά γεγονότα του Νοέμβρη. Το κρίσιμο είναι να προσπαθήσουμε, αναλύοντας το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο, να αναδείξουμε τις κοινές πτυχές του τότε αυταρχικού χουντικού καθεστώτος με το σημερινό αυταρχικό μοντέλο εξουσίας. Να εμπνευστούμε από τα οράματα του τότε και να αντισταθούμε σήμερα στην επιβολή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου. 43 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τον αγώνα των φοιτητών να ανατρέψουν τη χούντα του των συνταγματαρχών έχουμε την ευκαιρία να σκεφτούμε και να διδαχτούμε πολλά. Τότε οι φοιτητές κατάφεραν να σπάσουν την τρομοκρατία και να βγούνε μπροστά εκφράζοντας την γενικευμένη οργή ενάντια στη χούντα, και σε συντονισμό αργότερα με τα υπόλοιπα τμήματα της κοινωνίας συνέβαλαν στο να θεωρούνται εκείνες οι μέρες καθοριστικές για την ανατροπή των συνταγματαρχών.
Στο Πολυτεχνείο του ‘73 συγκρούστηκαν δύο κόσμοι. Ο κόσμος του φασισμού και της άνευ όρων υποταγής σε κάθε μορφής εξουσία των αστικών συμφερόντων, εγχώριων και διεθνών, ενάντια στον κόσμο της αγωνιζόμενης κοινωνίας που διεκδικούσε αποδέσμευση από την αμερικανική επιρροή, ελευθερία και Δημοκρατία. Σήμερα από τη μία βρίσκεται το κεφάλαιο και οι εκφραστές του και από την άλλη ο κόσμος της εργασίας και του μόχθου, οι άνεργοι και οι μετανάστες. Σε μια τέτοια συγκυρία έντονης ταξικής πάλης, θα πρέπει να διαλέξουμε στρατόπεδο και να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από τα πολλά που η εξέγερση του Πολυτεχνείου διδάσκει είναι η επιλογή του συλλογικού δρόμου ως η μόνη λύση απέναντι στην οργανωμένη καταπίεση και καταστολή.

Kαλούμε όλους και όλες να συμμετάσχουν στην πορεία στην πλατεία Σαπφούς στις 18:30


Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση ★